Δωρεάν
Πρόληψη & Συμβουλευτική
Κράτος & Πρόληψη
Η υπηρεσία δωρεάν Πρόληψης & Συμβουλευτικής σας παρέχει την δυνατότητα να μας γνωρίσετε… και να αντιληφθείτε και να κατανοήσετε καλύτερα τον τρόπο σκέψεως και εργασίας μας διευρύνοντας παράλληλα την γνωστική αντίληψη και το γνωστικό σας πεδίο ούτως ώστε να επιλέξετε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Οι αναρτήσεις δεν αποτελούν –επ’ ουδενί– διαφημιστικό προϊόν και έχουν αναρτηθεί –αποκλειστικά και μόνον– για την ευρύτερη ενημέρωσή των επισκεπτών της ιστοσελίδας!
Μέσα από γεγονότα, εμπειρίες, ιστορικές αναδρομές, αντικειμενικά δεδομένα και συσχετισμούς παρουσιάζονται, αναλύονται και προτείνονται λύσεις σύμφωνες με την αντίληψη, τις απόψεις, τις θέσεις, την πρακτική εφαρμογή και την φιλοσοφική αντίληψη και θεώρηση του l’ Ange Nicolas.
κρατώ < Αρχαία Ελληνική: κρατέω-ῶ < κράτος
Η οργανωμένη πολιτική οντότητα η οποία κατέχει το μονοπώλιο της χρήσης νόμιμης εξουσίας σε μία οριοθετημένη και καθορισμένη γεωγραφική περιοχή αποτελεί το κράτος. To κράτος είναι η δύναμη που παρέχει ή υπόκειται το κοινωνικό σύνολο σε ένα δομημένο και συγκεκριμένο σύνολο οργανισμών οι οποίοι έχουν την δικαιοδοσία να δημιουργούν, να εφαρμόζουν και να επιβάλλουν κανόνες/νόμους από μία εκλεγμένη ή μη κυβέρνηση με αναγνωρισμένη κυριαρχία.
Αυτοί οι κανόνες/νόμοι πρέπει να εξυπηρετούν στην δίκαιη, ισόνομη και σωστή διακυβέρνηση όλου –ανεξαιρέτως– του κοινωνικού συνόλου που κατοικεί μέσα στα συγκεκριμένα γεωγραφικά όρια.
Το κράτος είναι ανθρώπινο κοινωνικό δημιούργημα.
Γεννήθηκε, εξελίχθηκε, συνεχίζει να εξελίσσεται και θεωρητικά θα περάσει και αυτό στο στάδιο της παρακμής ή και της οριστικής εξαφάνισης, μαζί με τις κοινωνικές/ταξικές ανισότητες…
Τα χαρακτηριστικά του διαμορφώνονται ανάλογα με το συγκυριακό και προσωπικό συμφέρον των κρατούντων και το τι κοινωνικό σύστημα επικρατεί σε κάθε ιστορική περίοδο. Ως κοινωνικός θεσμός δε, υπόκειται σε συνεχείς μεταβολές…
Κατά την περίοδο της αρχαιότητας και της ύπαρξης του δουλοκτητικού κοινωνικού συστήματος, το κράτος ήταν οργανωμένο στο πλαίσιο της πόλης/κράτους ή μιας αυτοκρατορίας. Αργότερα, όταν η ανθρώπινη κοινωνία πέρασε στο φεουδαρχικό σύστημα, έχουμε το κράτος οργανωμένο στο πλαίσιο μικρών φεουδαρχικών βασιλείων. Η ανάδυση του πρώιμου καπιταλισμού (12ος αιώνας μ.Χ.), οδηγεί σταδιακά σε κρίση το φεουδαρχικό σύστημα, τον τρόπο παραγωγής και κατ’ επέκτασιν την κρατική οργάνωση αυτού του συστήματος. Τα φέουδα ως μορφή κρατικής οργάνωσης αποδυναμώνονται, προς όφελος της κεντρικής εξουσίας που την εκφράζει πλέον ο βασιλιάς/μονάρχης. Η κρίση και η παρακμή της φεουδαρχίας (16ος αιώνας μ.Χ.) μας μεταφέρει, σταδιακά, στο αναδυόμενο καπιταλιστικό σύστημα και παρατηρούμε την κρατική οργάνωση να αποκτά σταδιακά τα σημερινά της χαρακτηριστικά. Τα χαρακτηριστικά του έθνους/κράτους που αρμόζουν στην κρατική οργάνωση την εποχή της ηγεμονίας του καπιταλισμού και της ταξικής καπιταλιστικής κοινωνίας.
Δεδομένου ότι το κράτος ως μορφή κοινωνικής οργάνωσης δεν προ υπήρξε, η χρονολογική εξίσωση εξέλιξης του ανθρωπίνου είδους είναι η εξής:
άνθρωπος/οικογένεια ⇔ φυλή (με οργάνωση σε μικρές ομαδοποιήσεις ή και σε μεγαλύτερες κοινότητες χωρίς κρατική οντότητα) ⇔ πρωτόγονη αγροτική κοινωνία ⇔ παραγωγή αγαθών ⇔ πλεόνασμα αγαθών ⇔ δημιουργία μεθόδων αντικειμενικά ισότιμης ανταλλαγής αγαθών ⇔ εμπόριο ⇔ οικονομία ⇔ συναλλαγή ⇔ χρήμα ⇔ συμφέρον ⇔ κοινωνικές τάξεις (παραγωγοί πλούτου και ιδιώτες του συμφέροντος· αυτοί που με διάφορους τρόπους ή μορφές βίας καρπώνονται το παραγόμενο πλεόνασμα) ⇔ ταξικές αδικίες και διακρίσεις/πάλη των τάξεων
Δεδομένου ότι η Ελληνική Μυθολογία βρίθει «μεταφορικών εννοιών», μηνυμάτων, νοημάτων, συμβολισμών, συσχετισμών θα συσχετίσουμε όλα αυτά τα δεδομένα τα οποία θα μας δώσουν την δυνατότητα να κατανοήσουμε τι είναι ουσιαστικά και πραγματικά το κράτος.
Ο Κράτος, κατά την Ελληνική Μυθολογία, ήταν η προσωποποίηση κάθε μορφής ωμής εξουσίας (από οπουδήποτε και αν προέρχεται αυτή).
Διακρίνουμε 3 εκδοχές (ως αναφορά):
1. Στο έργο του Ησιόδου «Θεογονία», αναφέρονται ως τέκνα του Τιτάνα Πάλλαντα και της Ωκεανίδος Στυγός η Βία, ο Ζήλος, ο Κράτος και η θεά Νίκη (τα ονόματά τους δηλώνουν ιδιότητα).
2. Στην τραγωδία του Αισχύλου «Προμηθέας Δεσμώτης», παρουσιάζονται τα 2 αδέλφια (Βία, Κράτος) ως πιστοί εκτελεστές και υπηρέτες του θεού Δία, να βοηθούν τον θεό Ήφαιστο να δέσει τον Προμηθέα στα βράχια (Καύκασο).
Ο θεατής πληροφορείται, από τα λόγια του, ότι ο Προμηθέας τιμωρείται, διότι έκλεψε και παρέδωσε στους ανθρώπους την φωτιά.
Λέει ο Κράτος: «ἐλεύθερος γὰρ οὔτις ἐστὶ πλὴν Διός» (ελεύθερος κανένας, εκτός από τον Δία). Χωρίς να πλέκει το εγκώμιο του Διός, λέει ότι ο Δίας είναι πιο «πανούργος» από τον Προμηθέα, και πως: «ἅπας δὲ τραχὺς ὅστις ἂν νέον κρατῇ» (είναι σκληρόψυχος ο κάθε νέος αφέντης).
Παρατηρούμε εδώ τα εξής:
α. Ο Κράτος απλώς αποδέχεται τις εντολές του (ανώτερου, Θεού) Δία και δεν υπάρχει αντίθετη σκέψη!
β. Ο Κράτος πιστεύει ότι ο λόγος δικαίου του (ανώτερου, Θεού) Δία είναι η μόνη δυνατή δικαιοσύνη!
γ. Παρουσιάζεται ο Κράτος χωρίς συναισθήματα και είναι ανίκανος να αισθανθεί φιλία ή οίκτο. Δεν έχει δικό του σύστημα αξιών, παρεκτός αυτό που του έχει οριστεί από τον (ανώτερο, Θεό) Δία.
3. Η τρίτη εκδοχή θέλει ο Κράτος να είναι τέκνο του θεού Δία και μίας ανώνυμης θνητής γυναίκας.
Στην Ελληνική Μυθολογία ο θεός Δίας παρουσιάζεται με ανθρώπινα πάθη και αδυναμίες ως προς τις σχέσεις του με τους ανθρώπους και δη με τις γυναίκες, ενώ στον χριστιανισμό είναι αγνή και ξεκάθαρη η Θεϊκή παρέμβαση ως προς την γέννηση του Θεανθρώπου (είναι πολύ λεπτή η ισορροπία, διαφορετική η προσέγγιση, καθώς και η εξήγηση ή το νόημα που μπορεί να προσδώσει κάποιος ανάλογα με την περίπτωση).
Το εύρος μίας τόσο «κραχτής» αντίθεσης, η οποία παρατηρείται και στην χριστιανική θρησκεία, καταδεικνύει ότι ο Κράτος προήλθε από την ένωση Θεού και Ανθρώπου και δημιουργήθηκε, εν μέρει ή και πλήρως, «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» αυτού.
Συνεπώς, παρατηρώντας τα άνωθεν και εάν, μεταφορικά, ο Κράτος, ως έννοια, ταυτιστεί με την λέξη κράτος, τότε:
1. Το κράτος πρέπει να κάνει «Τιτάνια» προσπάθεια, να κρατά τα γκέμια, να έχει τον έλεγχο, να κυριαρχεί! Οφείλει να έχει «Ζήλο»· να εκτελεί κάθε εργασία που είναι αναγκαία για την ευημερία, την ομαλή λειτουργία και την προστασία του κοινωνικού συνόλου κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, να επιβάλλεται με την «Βία» εάν, ἐφ’ ὅσον, όταν και όπου χρειαστεί (εντός και εκτός γεωγραφικών ορίων) και να «Νικά» για το κοινό καλό! (θεά Νίκη)
2. Το κράτος είναι απρόσωπο, για να εφαρμόζει το Δίκαιο και να παρέχει ισονομία, αλλά έχει, ταυτοχρόνως, ισχυρότατη θέληση και προσωπικότητα ούτως ώστε να επιβάλει, όπου και όταν παραστεί ανάγκη, το νόμο.
3. Το κράτος, εάν συνυπολογίσουμε την έμφυτη ανάγκη του ανθρώπου για βοήθεια, επικοινωνία και στήριξη από τον Θεό, πρέπει να είναι ο ορισμός του δικαίου, της ισονομίας, της ισορροπίας, της ρήσης του Κλεόβουλου: «Μέτρον ἄριστον» αλλά και της ηθικής! Η ευφυέστατη παρουσίαση του θεού Δία από την Ελληνική Μυθολογία με ανθρώπινα πάθη και αδυναμίες αντικατοπτρίζεται απόλυτα στην σημερινή πραγματικότητα! Το κράτος και οι ηγέτες της ιεραρχίας της πίστης των σύγχρονων ανθρώπων είναι ιδιώτες του συμφέροντος και απόλυτα εξαρτημένοι από τα πάθη και τις αδυναμίες τους! Αποδεικνύεται περίτρανα ότι οι Αρχαίοι Έλληνες έβλεπαν τόσο μπροστά… και είχαν τόση γνώση… όση μόνον ο Μέγιστος Γνώστης και Μύστης Ιησούς Χριστός μπόρεσε να αντιληφθεί! Ο Χριστός «τοποθέτησε» σε ένα άλλο… ανώτερο επίπεδο την Αρχαία Ελληνική γνώση και φιλοσοφία με το: «Αγαπάτε αλλήλους!» και την στάση ζωής του! Και ήταν αυτός, ο οποίος μας φανέρωσε με την ολομέτωπη αντιπαράθεση του με των ανθρώπων κράτος (πολιτικούς, αλλά και ιερείς) την κατάντια και την λάθος –μα επικρατούσα εκδοχή– της έννοιας κράτος!
Τα πρώτα προγράμματα πρόληψης για διάφορες σωματικές παθήσεις (με σταδιακή επέκταση και στα ψυχολογικά προβλήματα) έκαναν την εμφάνιση τους όταν τα κράτη και οι αρμόδιοι φορείς αντιλήφθηκαν ότι θα είχαν οικονομικό όφελος.
Οι πρώτες παρεμβάσεις αφορούσαν στην ενημέρωση του κοινού για διάφορα ζητήματα και είχαν ισχνά αποτελέσματα. Σταδιακά και για οικονομικούς πάντα λόγους, οι κυβερνήσεις ανέπτυξαν το σκεπτικό ότι εάν μπορέσουμε να προλάβουμε την εκδήλωση κάποιων προβλημάτων αυτό θα έχει ένα πολύ μεγάλο οικονομικό όφελος (π.χ. στο σύστημα υγείας). Έτσι, άρχισαν να κάνουν συγκεκριμένες μελέτες για να δουν πώς μπορούν να αποφύγουν την εκδήλωση προβλημάτων στο σύνολο του πληθυσμού.
Οι αρχικές προσπάθειες στόχευαν στην ενημέρωση για τους κινδύνους της εξάρτησης και στον εκφοβισμό, με απώτερο σκοπό την αποτροπή –υποτίθεται– των νέων από το αλκοόλ, το κάπνισμα και τα ναρκωτικά. Οι εξαρτήσεις θεωρήθηκαν ως ένα ακόμη πρόβλημα στο οποίο καλούνταν να βρουν λύση οι «ειδικοί-εμπειρογνώμονες», οι οποίοι θεωρήθηκαν ως οι πλέον κατάλληλοι για να διαμορφώσουν και να πραγματοποιήσουν προγράμματα πρόληψης. Αποδείχθηκε δε, ότι με αυτόν τον τρόπο, όχι μόνο δεν μειώθηκε η χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών, αλλά αντίθετα, το πρόβλημα αυξήθηκε διότι η ενημέρωση λειτούργησε ως διαφήμιση στους νέους (αρνητική διαφήμιση).
Οι σύγχρονες προσεγγίσεις και τάσεις στον χώρο της θεραπείας και της πρόληψης των πάσης φύσεως εξαρτήσεων διαπιστώνουν πια τον συσχετισμό προβλημάτων τα οποία (αρχικά) θεωρούνταν άσχετα μεταξύ τους.
Παρατηρούμε ότι η σχέση με το φαγητό, η εξάρτηση από νόμιμες ή μη ουσίες, τα προβλήματα σωματικής και ψυχικής υγείας, οι αντικοινωνικές εκδηλώσεις, οι αυτοκαταστροφικές ή παρεκκλίνουσες συμπεριφορές όχι μόνον δεν είναι φαινόμενα άσχετα μεταξύ τους, αλλά τις περισσότερες φορές έχουν κοινή αιτιολογία! Αυτό σημαίνει ότι οι ίδιοι λόγοι που οδηγούν ένα νέο στο αλκοόλ (άγνοια, άγχος, ανασφάλεια, ανία, χαμηλή αυτοεκτίμηση, οικογενειακά προβλήματα, μοναξιά,
Ουσιαστικά η πρόληψη στις ημέρες μας είναι μια διαδικασία εκπαίδευσης/προετοιμασίας των ανθρώπων (ανεξαρτήτως ηλικίας) να διαχειρίζονται όλες τις καταστάσεις που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν στην πορεία της ζωής τους. Πιο συγκεκριμένα, οι προληπτικές προσπάθειες βασίζονται –θεωρητικά πάντα– σε προγράμματα συναισθηματικής νοημοσύνης, όπου τα παιδιά και οι νέοι εκπαιδεύονται στο να γνωρίζουν, να διαχειρίζονται και να εκφράζουν τα συναισθήματα τους, να επικοινωνούν καλύτερα με τους γύρω τους, να λαμβάνουν σωστές αποφάσεις, να αντιμετωπίζουν και να ανταπεξέρχονται στις δυσκολίες, να είναι αποφασιστικοί, να διεκδικούν, να πιστεύουν στις δυνατότητες και κυρίως στον εαυτό τους!
Όλα αυτά τα προγράμματα δεν μπορούν να έχουν ουσιαστικό αποτέλεσμα εάν δεν υπάρχουν νομοθετικές ρυθμίσεις και ταυτόχρονες παρεμβάσεις στην οικογένεια, στο εκπαιδευτικό σύστημα και κατ’ επέκτασιν σε ολόκληρη την κοινωνία!
Η διασφάλιση της λειτουργίας ενός υποστηρικτικού εκπαιδευτικού πλαισίου για τους μαθητές προϋποθέτει την συνεχή στήριξη και ενίσχυση των εκπαιδευτικών τόσο στο γνωστικό αντικείμενο όσο και στον παιδαγωγικό τους ρόλο από το κράτος. Ταυτοχρόνως, είναι σημαντική η καλλιέργεια κλίματος εμπιστοσύνης και συνεργασίας ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς του σχολείου. Οι ομαλές σχέσεις στους συλλόγους των εκπαιδευτικών, οι οποίοι (σχεδόν πάντα) «καπελώνονται» από μικροκομματικά συμφέροντα, μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στην επίλυση των προβλημάτων με ένα θετικό και όχι κατασταλτικό τρόπο και να βελτιώσουν την καθημερινότητα όλων των εκπαιδευτικών κοινοτήτων.
Ἐν ἔτεϊ 2020 υπάρχουν οι γνώσεις, οι εμπειρίες, οι επιστήμες, όλα τα συστατικά επιτυχίας για την εφαρμογή ουσιαστικής πρόληψης σε όλα τα επίπεδα από κάθε κράτος!
Θέληση όμως υπάρχει;
Η θεωρητική και υπέρ διαφημιζόμενη «πανδημία» … αποδεικνύει ακριβώς το αντίθετο και επιβεβαιώνει στο έπακρο το άρθρο …!
Η πρόληψη είναι υπόθεση όλων μας!
Σύντομα… στην διάθεσή σας!
Σύντομα… στην διάθεσή σας!