ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ

9. ...49...

25 Οκτωβρίου 2017

Επιστροφή στο Γιοχάνεσμπουργκ και κατευθείαν στα «βαθιά»…

Οι 6 ενδεικτικότερες από τις περιπτώσεις που επιδίωξα ή μου ζήτησαν να αναλάβω, να μελετήσω και εάν μπορέσω… να βοηθήσω… αναλύονται στην σελίδα Μαρτυρίες, είναι εντελώς διαφορετικές, πολύπλευρες και αναφέρονται ενημερωτικά.

Η πρώτη, αφορά έναν κύριο ηλικίας 67 ετών (Κολτζιδέλλης Στυλιανός) με 3 εγχειρήσεις καρδιάς, βηματοδότη, χολολίθους στην χοληδόχο κύστη, προβλήματα στο ήπαρ, υψηλότατες τιμές στις τρανσαμινάσες, ουρία, πέτρες στα νεφρά, κατακράτηση υγρών, τυμπανισμό, υπέρβαρο και με προβλήματα στον θυρεοειδή αδένα.

Πρόκειται για μία εξαιρετικά δύσκολη περίπτωση ατόμου –το αποδεικνύει εξ άλλου και το πολύ επιβαρυμένο ιστορικό του– και είναι μία τεράστια πρόκληση για εμένα!

Η δεύτερη, αφορά έναν κύριο ηλικίας 68 ετών (Αστερίου Νικόλαος-Άγγελος) με καρδιακά προβλήματα (του έχει τοποθετηθεί stent), ο οποίος τρώει ασταμάτητα ό,τι να ‘ναι και ό,τι βρει, είναι υπέρβαρος, μανιώδης καπνιστής, έχει συνεχή άπνοια για 23 τουλάχιστον δευτερόλεπτα όταν κοιμάται, παίρνει ισχυρά αντικαταθλιπτικά χάπια και διεγνώσθη πρόσφατα με εμφύσημα στους πνεύμονες.

Πρόκειται για μία ιδιόμορφη περίπτωση με πολλές παραμέτρους!

Η τρίτη, αφορά μία κυρία ηλικίας 60 ετών (Luisa de Alessi) η οποία έχει διαγνωσθεί με MDS (Μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο). Στην προκειμένη περίπτωση απαιτείται μεταμόσχευση μυελού των οστών με θεωρητικές πιθανότητες επιτυχίας της τάξεως του 50%. Η επιτυχία όμως μίας τέτοιας μεταμόσχευσης είναι σχετική, διότι εξαρτάται από πολλούς παράγοντες π.χ. συμβατός δότης, συγγενικός δότης, ηλικία κ.λπ. με ελάχιστες πιθανότητες επιτυχίας.

Όταν η κυρία de Alessi ενημερώθηκε για το ακριβές προσδόκιμο ζωής που της απομένει, μετά την διάγνωσή της με MDS, ύστερα από πρότασή των θεραπόντων ιατρών της αποφάσισε να μην προχωρήσει σε μεταμόσχευση και ακολουθεί ισχυρή ενέσιμη φαρμακευτική αγωγή με ερυθροποιητίνη.

Η μελέτη και η προσπάθεια θα γίνουν με βάση την αποτοξίνωση και την καλύτερη –στο μέτρο του δυνατού– λειτουργία του ήπατος, σε συνδυασμό με την υπόδειξή των θεραπόντων ιατρών, την συνεργασία και θέλησή της ασθενούς και φυσικά την ανταπόκρισή του οργανισμού της στην προτεινόμενη μέθοδο αποκατάστασης και βοήθειας.

Η τέταρτη, αφορά έναν κύριο ηλικίας 68 ετών (Ρούσσος Ανδρέας) στον οποίο έχει αφαιρεθεί η χοληδόχος κύστη, έχει υψηλή πίεση, είναι υπέρβαρος, δυσκοίλιος και παρουσιάζει πολύ τακτικά ερεθισμούς στο κόλον (εκκολπωματίτιδα) με αποτέλεσμα να του χορηγείται σε τακτά χρονικά διαστήματα αντιβίωση.

Η πέμπτη, αφορά μία κυρία ηλικίας 44 ετών (K……… S……*) η οποία προερχόταν από μακροχρόνια αντικαρκινική θεραπεία (μαστός/στήθος) και παρουσίαζε πολλά κατάλοιπα από αυτήν!

Η έκτη, αφορά έναν κύριο ηλικίας 66 ετών (Σούρβος Σπυρίδων) ο οποίος βιώνει ταυτόχρονα κρίση εργασίας και ηλικίας (σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν).

Συναισθηματικό φαινομενικά το πρόβλημα, αλλά και πραγματικό, λόγω της τρέχουσας κοινωνικής και επαγγελματικής κατάστασης.

 


*  Η κυρία K. S. δεν ήθελε να κοινοποιηθούν τα προσωπικά της δεδομένα λόγω της θέσεως της σε κυβερνητικό πόστο και ρητής απαγόρευσης από την υπηρεσία της (αυτό μας δήλωσε και είναι άκρως συντηρητική η κυβέρνησή της Μποτσουάνα και απόλυτα κατανοητή και σεβαστή η θέση της). Υπάρχουν όλα τα αποδεικτικά επικοινωνίας (e-mail, whats app, σταλθέν πρόγραμμα) προς απόδειξη των αναγραφομένων σε «κάθε» ζήτηση… και σε αυστηρά προσωπικό επίπεδο!

Πρόοδος με παρένθεση υπενθύμισης...

17 Νοεμβρίου 2017(8ος καθαρισμός, απόρροιά της απόφασης πειραματισμού στις 20 Οκτωβρίου 2017)

Απέβαλα λάσπη. Δεν απέβαλα χολολίθους.

Δεν γυμνάζομαι και ανάμεσα στον 7ο και 8ο καθαρισμό έφαγα πάρα πολύ, παράξενες-ακανόνιστες ώρες και τα πάντα (στοχευμένα και συνειδητά).

Η χοληδόχος κύστη δεν παρουσίασε και δεν παρουσιάζει κανένα απολύτως σύμπτωμα!

19 Νοεμβρίου 2017

Συγκατοικώ με τον κύριο Κολτζιδέλλη και από τις 17:30 μ.μ. μέχρι και τις 11:30 π.μ. της επομένης (19 Νοεμβρίου 2017) διαπιστώνω ότι τα φουσκώματα-τυμπανισμοί που αισθάνεται δεν είναι από την παρακράτηση υγρών, αλλά διότι είναι υπέρβαρος!

Ο καθαρισμός του είχε απόλυτη επιτυχία!

6 Δεκεμβρίου 2017

Ύστερα από έναν υπέρ πλούσιο σε πρωτεΐνες, λιπαρά δείπνο (20:45 μ.μ.) και πολύωρη καλλιτεχνική δραστηριότητά σε φιλικό περιβάλλον επέστρεψα για ύπνο στις 00:45 π.μ. (7 Δεκεμβρίου 2017).

Δυστυχώς, δεν αντιλήφθηκα (λόγω κεφιού και δραστηριότητας) ότι βρισκόμουν εκτεθειμένος σε σημείο που «έμπαζε» κρύο και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην μπορώ να κοιμηθώ…

Η τετάρτη πρωινή (04:00 π.μ.) με βρήκε να πηγαίνω και να έρχομαι στην τουαλέτα…

Είχα ρίγη, έντονη αίσθηση δυσφορίας, πρήξιμο στο άνω μέρος της κοιλιακής χώρας αλλά όχι πόνο στην πλάτη (χοληδόχος κύστη).

Ήμουν βέβαιος ότι έπρεπε να απορριφθεί η τροφή άμεσα!

Η επιβεβαίωση δεν άργησε να έλθει. Τα πρώτα υγρά ανέβηκαν προς το στόμα και τα έφτυσα γρήγορα (όλα ήταν καθαρά, νερό). Αποφάσισα να μην σκύψω το κεφάλι προς τα πόδια για να αποφύγω τον επερχόμενο εμετό.

Κρύωνα όλο και περισσότερο!

Την δεύτερη φορά που τα υγρά ξανά ανέβηκαν στο στόμα συνειδητοποίησα πως ο εμετός ήταν αναπόφευκτος. Χρησιμοποίησα και το δάκτυλο για να επιταχύνω τη διαδικασία.

Δυστυχώς, χρειάστηκαν 12 εμετοί (με τον ίδιο τρόπο) για να ηρεμήσει η κοιλιακή μου χώρα και να μπορέσω να κοιμηθώ –ήταν 08:15 π.μ. όταν τα κατάφερα.

Όλο αυτό το διάστημα η στάση του σώματος κατά την διάρκεια απόρριψης της τροφής καθώς και η τεράστια πίεση που ασκούσα μέσω του δακτύλου στο στομάχι –για να ανταποκριθεί σε όλη αυτή την διαδικασία– είχε ως αποτέλεσμα να χρειαστούν κάποιες ημέρες ούτως ώστε να αναρρώσω, αλλά και να είμαι τόσο πολύ «πιασμένος» μυϊκά που δεν μπορούσα να κουνηθώ για 2 ημέρες.

Μετά το συμβάν και την πρώτη βραδιά μετά απ’ αυτό, είχα συνέχεια πυρετό (37,2 ºC – 38,1 ºC).

Την δεύτερη ημέρα όμως ο πυρετός έπεσε πολύ, μόλις 37,1 ºC (και το επισημαίνω, χωρίς φάρμακα).



  Θα ήθελα εδώ να σημειώσω, ότι παρατήρησα, ότι η τροφή που απερρίφθη ήταν πολύ καλά χωνεμένη!  Αυτή ήταν η απόδειξη ότι ο οργανισμός, το στομάχι και το πεπτικό μου σύστημα λειτουργεί άριστα –σε σχέση με το παρελθόν– διότι παλαιότερα απέρριπτα την τροφή σχεδόν ακέραια/αμάσητη. Οπότε, δύο αιτίες υπήρχαν σχετικά με το συμβάν. Τροφική δηλητηρίαση ή ίωση (ίσως και συνδυασμός).


 

7 Δεκεμβρίου 2017

Επιλέγω να παραμείνω κλινήρης πίνοντας μόνον λίγο νερό. Το βράδυ τρώω μια μπανάνα.

8 Δεκεμβρίου 2017

Είμαι πολύ καλύτερα. Επιλέγω να συνεχίσω με πολύ νερό, χυμό μήλου και φρούτα.

9 Δεκεμβρίου 2017

Όλα καλά!

16 Δεκεμβρίου 2017

Ξεκινώ με μικρή χρονική καθυστέρηση (λόγω ίωσης*) την προετοιμασία καθαρισμού.



*  Ίωση, διότι πληροφορούμαι από αρκετούς ανθρώπους ότι είχαν παρόμοια συμπτώματά με εμένα το ίδιο χρονικό διάστημα.


 

21 Δεκεμβρίου 2017

Αναλαμβάνω μία νέα περίπτωση ασθενούς (Ρούσσος Ανδρέας).

23 Δεκεμβρίου 2017(9ος καθαρισμός, 6ος επιθετικός)

Απέβαλα 180 χολολίθους διαφόρων μεγεθών. Οι 68 μεγαλύτεροι ήταν διαστάσεων 0,5-1,5 εκατοστών και οι υπόλοιποι 112 ήταν μικρότεροι (< 0,4 cm).

Παρατηρώ ότι το μέγεθός των χολολίθων φθίνει και σε συνδυασμό με την παρατήρησή της ιατρού, ακτινοδιαγνώστη κυρίας Μαρίας Πανσεληνά (19 Οκτωβρίου 2017) όλα δείχνουν ότι βρίσκομαι και βαδίζω στο σωστό δρόμο…

Ο καθαρισμός ήταν απόλυτα επιτυχημένος!

Συνεχίζω να τρώω πολύ και τα πάντα ενδιάμεσα από τους καθαρισμούς για να ελέγξω την αντίδραση της χοληδόχου κύστεως.

30 Ιανουαρίου 2018(10ος καθαρισμός, 7ος επιθετικός)

Απέβαλα 140 χολολίθους διαφόρων μεγεθών. Οι 6 μεγαλύτεροι ήταν διαστάσεων 1,5-2 εκατοστών και οι υπόλοιποι 134 ήταν μικρότεροι (< 0,9 cm).

Παρατηρώ ότι το μέγεθός των χολολίθων φθίνει και σε συνδυασμό με την παρατήρησή της ιατρού, ακτινοδιαγνώστη κυρίας Μαρίας Πανσεληνά (19 Οκτωβρίου 2017) όλα δείχνουν ότι βρίσκομαι και βαδίζω στον σωστό δρόμο…

Ο καθαρισμός ήταν απόλυτα επιτυχημένος!

Συνεχίζω να τρώω πολύ και τα πάντα ενδιάμεσα από τους καθαρισμούς για να ελέγξω την αντίδραση της χοληδόχου κύστεως.

5 Μαρτίου 2018(11ος καθαρισμός, 8ος επιθετικός)

Απέβαλα 120 χολολίθους διαφόρων μεγεθών. Οι 9 μεγαλύτεροι ήταν διαστάσεων 1,3-1,8 εκατοστών και οι υπόλοιποι 111 ήταν μικρότεροι (< 0,8 cm).

Παρατηρώ ότι το μέγεθός των χολολίθων φθίνει και σε συνδυασμό με την παρατήρησή της ιατρού, ακτινοδιαγνώστη κυρίας Μαρίας Πανσεληνά (19 Οκτωβρίου 2017) όλα δείχνουν ότι βρίσκομαι και βαδίζω στο σωστό δρόμο…

Ο καθαρισμός ήταν απόλυτα επιτυχημένος!

Συνεχίζω να τρώω πολύ και τα πάντα ενδιάμεσα από τους καθαρισμούς για να ελέγξω την αντίδραση της χοληδόχου κύστεως.

Επιστροφή...

19 Μαρτίου 2018

Αποχαιρετώ την παρέα στο Γιοχάνεσμπουργκ και επιστρέφω στην Ελλάδα…

7 Απριλίου 2018(12ος καθαρισμός, 9ος επιθετικός)

Απέβαλα μόνον 9 χολολίθους διαφόρων μεγεθών και λάσπη. Οι μεγαλύτεροι ήταν 2 χολόλιθοι διαμέτρου 1,6 και 1,7 εκατοστών και οι υπόλοιποι 7 ήταν πολύ μικρότεροι (< 0,4 cm).

Παρατηρώ ότι το μέγεθός των χολολίθων φθίνει και σε συνδυασμό με την παρατήρησή της ιατρού, ακτινοδιαγνώστη κυρίας Μαρίας Πανσεληνά (19 Οκτωβρίου 2017) όλα δείχνουν ότι βρίσκομαι και βαδίζω στο σωστό δρόμο…

Ο καθαρισμός ήταν απόλυτα επιτυχημένος!

Μετά την επιστροφή μου στην Ελλάδα εργάζομαι ακατάπαυστα και είναι στιγμές που αισθάνομαι απίστευτα κουρασμένος…

22 Απριλίου 2018

Έφαγα στις 19.30 μ.μ. δύο πίτες (σουβλάκια) με γύρο κοτόπουλο, τομάτα και λίγη μουστάρδα και πολύ γρήγορα αντιμετώπισα δυσφορία και μεγάλη δυσκολία στην χώνεψη. Αυτό όμως που θυμήθηκα –δυστυχώς εκ των υστέρων– ήταν ότι ο γύρος ήταν σχεδόν άσπρος και άψητος.

Αισθάνθηκα, –για πρώτη φορά, μετά από πάρα πολύ καιρό– ότι κάτι συνέβαινε με το ήπαρ και την χοληδόχο κύστη. Δεν πτοήθηκα και ξεκίνησα την επόμενη ημέρα την προετοιμασία μου για καθαρισμό…

23-29 Απριλίου 2018

Η εβδομάδα προετοιμασίας καθαρισμού κύλησε παράξενα.

Αισθανόμουν κάποιες μικρές ενοχλήσεις, ένα μάγκωμα-τσίμπημα στο ήπαρ και αραιά και που ένα μούδιασμα στην χοληδόχο. Συνέχισα όμως την προετοιμασία μου και παρατηρούσα…

30 Απριλίου 2018(13ος καθαρισμός, 10ος επιθετικός)

Δεν απέβαλα χολολίθους, ούτε λάσπη.

Ο λόγος είναι απλός και για τρίτη φορά ελεγμένος από εμένα.  Δεν έχει επιτυχία ο καθαρισμός όταν η χοληδόχος κύστη βρίσκεται σε έξαρση, ομοίως και όταν τα ηπατικά ένζυμα είναι ανεβασμένα (έστω και λίγο).

Παρατηρώ ότι σε σχέση με προηγούμενο παρεμφερές περιστατικό –δηλαδή κάτω από αντίξοες συνθήκες και ερεθισμό του ήπατος και της χοληδόχου κύστεωςο τρόπος που διαχειρίζομαι τώρα το περιστατικό αποδεικνύεται ενδεδειγμένος!

Πέραν τούτου, τώρα είμαι και 100% βέβαιος ότι για την αποκατάσταση παρόμοιων περιστατικών, χρειάζεται συγκεκριμένη και ακριβής μεθοδολογία.

Από το απόγευμα της 22ας Απριλίου –που εκδηλώθηκαν τα πρώτα συμπτώματα– και μέχρι τα ξημερώματα της 8ης Μαΐου 2018 που χρειάστηκε να μεταβώ στα επείγοντα του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ηρακλείου (ΠΑ.Γ.Ν.Η.), στην Κρήτη, είχα ενοχλήσεις!

Δοκίμαζα να φάω κάτι περισσότερο και πάντα υπήρχε κάποια ενόχληση. Άλλοτε μικρότερη, άλλοτε μεγαλύτερη…

Ταυτοχρόνως, συνέχιζα να εργάζομαι σαν να μην υπάρχει αύριο! Το πρόβλημα των ματιών ξανά εμφανίζεται…

Το βράδυ της 7ης Μαΐου 2018 αποφάσισα να φάω άφοβα για να ελέγξω την αντίδρασή του ήπατος και της χοληδόχου. Η βραδιά «έκλεισε» στις 23:50 μ.μ. (επίτηδες) με φιστίκια (ήθελα να ξεσπάσει αυτό που υπέβοσκε τόσες ημέρες και να ελέγξω, εάν ο τρόπος διαβίωσης και διατροφής μου -έως τότε- θα με οδηγούσε σε παγκρεατίτιδα ή κάτι άλλο)…

ΠΑ.Γ.Ν.Η.

8 Μαΐου 2018

Κοιμήθηκα στις 02:15 π.μ.

Στις 04:30 π.μ. άρχισαν οι ενοχλήσεις που γρήγορα εξελίχθηκαν σε έντονους πόνους. Είχε έρθει η στιγμή για το νοσοκομείο.

Οδήγησα περίπου 60 χιλιόμετρα και έφτασα στα επείγοντα του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ηρακλείου (ΠΑ.Γ.Ν.Η.) στις 06:40 π.μ.

Με δέχτηκαν άμεσα και με εξυπηρέτησαν με απίστευτη ευγένεια και τον καλύτερο δυνατό τρόπο (στο χειρουργικό, αυτό εφημέρευε)

Με άκουσαν, μου έκαναν όλες τις απαιτούμενες εξετάσεις και μου χορήγησαν Nexium για το στομάχι, ορό και Tramal διότι ο πόνος είχε πλέον γίνει ανυπόφορος!

Η εφημερία είχε τελειώσει στις 08:00 π.μ. και εγώ ήμουν στον υπέρηχο στις 09:10 π.μ.

Οι δε ιατροί, με περίμεναν μέχρι να τελειώσω όλες τις εξετάσεις αγόγγυστα!

Έφυγαν-σχόλασαν στις 10:30 π.μ. αντί στις 08:00 π.μ.

Για πρώτη φορά στις νοσοκομειακές μου περιπλανήσεις ήταν στον υπέρηχο 3 ιατροί. Ο γηραιότερος εξ’ αυτών, ήταν και απεδείχθη… άριστος γνώστης του αντικειμένου και διέκρινε πράγματα που για τους άλλους ήταν ΑΟΡΑΤΑ !!!

Διάγνωση:

Αρχικά, λάσπη και λίγες πέτρες στη χοληδόχο κύστη –μικρότερες των 2 mm– κολικός χοληφόρων και οξεία χολοκυστίτιδα.

Αφαίρεση της χοληδόχου κύστεως (από τους 2 ιατρούς).

Κατόπιν όμως ενστάσεως του εμπειρότερου ιατρού, άμεσης απόδειξης στους άλλους 2 –εφιστώντας τους παράλληλα την προσοχή– και εμπεριστατωμένης παρατήρησης, μελέτης και ανάλυσης… η διάγνωση άλλαξε και έγινε κολικός στο ήπαρ και λάσπη στην χοληδόχο κύστη…*

Το πάγκρεας δεν είχε νοσήσει.



Άλλη μία επιβεβαίωση για εμένα!  Το ήπαρ κάνει-παράγει κολικούς!  Αυτό αποδεικνύει ότι από εκεί ξεκινά η δημιουργία των χολολίθων που εναποτίθενται μέσα στην χοληδόχο κύστη. Έτσι, είχα πλέον και την απόδειξη ότι οι ιατροί τα έλεγαν όπως ήθελαν και όπως τους συνέφερε (επιλέξτε την επιλογή Blog/Ηπατικοί–Ενδοηπατικοί Λίθοι όπου και αναδεικνύεται το πρόβλημα). Επιπλέον, το συγκεκριμένο περιστατικό θα μου επιβεβαίωνε -έναν μήνα περίπου αργότερα- την ορθή αντιμετώπισή που είχα εφαρμόσει για την επίλυσή του προβλήματος, την επικινδυνότητα της λάσπης στην χοληδόχο κύστη σε περιόδους νόσησης, καθώς και τον φόβο που έχουν οι ιατροί απέναντι στην συγκεκριμένη πάθηση! Η χοληδόχος είναι πραγματικά απρόβλεπτη και άκρως επικίνδυνη όταν είσαι εγωιστής, φοράς παρωπίδες και δεν έχεις την «αβάντα» να έχεις τεκμηριώσει επιστημονικά την θεραπεία της!


 

Τώρα ήξερα πως να αποφεύγω την παγκρεατίτιδα αλλά…

Ο ορός τελείωσε στις 10:40 π.μ. και 20 περίπου λεπτά μετά την παυσίπονη ένεση Tramal, ο πόνος είχε σταματήσει. Οι τιμές όμως των ηπατικών ενζύμων ήταν υψηλότατες και δεν ήμουν βέβαιος ότι θα έπεφταν μόλις μου έδωσαν εξιτήριο στις 12:30 μ.μ.

Ενδεικτικά αναφέρω μερικές από αυτές:

HCT (αιματοκρίτης): 24,4 g/dl, SGOT: 161 U/l, SGPT: 212 U/l, γ-GT: 638 U/l.


  Θα ήθελα εδώ να σημειώσω, ότι οι άνωθεν τιμές, συνοδεύονταν και από τρία θαυμαστικά [π.χ. γ-GT: 638 (!!!)] στα χαρτιά των εξετάσεων και ολιγόωρης νοσηλείας που μου έδωσαν όταν εξήλθα από το νοσοκομείο. Τα σχόλια νομίζω ότι περιττεύουν! Επιπλέον, όταν επέστρεψα την επομένη… μου ζήτησαν να δουν τις εξετάσεις… τους τις έδωσα, αλλά… τις εξαφάνισαν όταν τις ζήτησα πίσω!


 

Ο εφημερεύων ιατρός που με εξέτασε στα επείγοντα (λίγο πριν φύγει) αμφιταλαντευόταν εάν θα μου χορηγήσει αντιβίωση, αλλά λόγω του ότι ο πόνος είχε σταματήσει, μου είπε να μην πάρω και βλέπουμε…

Επέστρεψα και χαλάρωσα –στο μέτρο του δυνατού

9 Μαΐου 2018

Η ημέρα αρχικά κύλησε ήρεμα, αλλά όταν αποφάσισα (αργά το απόγευμα) να δοκιμάσω να φάω… ο πόνος εκδηλώθηκε ακαριαία!

Έτσι, στις 22:00 μ.μ. ξανά οδήγησα –με ελάχιστη συγκέντρωση και με μεγάλη δυσκολία στην αναπνοή– 60 χιλιόμετρα και έφτασα στα επείγοντα του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ηρακλείου (ΠΑ.Γ.Ν.Η.) γύρω στις 23:00 μ.μ. (ο δρόμος από τον Άγιο Ιωάννη προς τις Γούβες -όπου βρίσκεται το νοσοκομείο- είναι πάρα πολύ επικίνδυνος).

Είχε πολύ κόσμο, αλλά μπήκα σαν «σίφουνας» στα επείγοντα –λόγω έντονου πόνου– και τους παρακάλεσα να μου κάνουν μία παυσίπονη ένεση.

Ακολούθησαν Tramal, λήψη αίματος και είσοδος στην γαστρεντερολογική κλινική στον τέταρτο όροφο (δωμάτιο Νο. 11), ορός, αντιβίωση (Begaline)Nexium για το στομάχι και αντιπηκτικές ενέσεις στην κοιλιακή χώρα ή στους ώμους. Βγάλε την χολή κ.λπ. (τα γνωστά «τροπάρια»).

Μετά την Tramal δεν είχα ξανά κάποια ενόχληση ή πόνο (σε αυτό συνετέλεσαν ο ορός, η αντιβίωση και η αφαγία συνεπικουρούμενα από Nexium κ.λπ.).

Έμεινα στο νοσοκομείο μέχρι το μεσημέρι 14:00 μ.μ. (14 Μαΐου 2018) όπου και έλαβα εξιτήριο:

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΞΟΔΟΥ: Οξεια χολαγγειιτιδα λιθισιακης αιτιολογιας σε αποδομη

ΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ

Begaline 1Χ2 για 5 μέρες, Ursofalk 2Χ2 μεχρι τη χολοκυστεκτομη, MRCP και επανεκτιμηση, αλιπος διαιτα, συσταση για διερευνηση αναιμιας σε τακτικη βαση, χολοκυστεκτομη


  Στο διάστημα νοσηλείας μου στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου συνέβησαν τα ακόλουθα γεγονότα και κατέληξα στα εξής συμπεράσματα:

α.) Όταν τα ηπατικά ένζυμα είναι πολύ υψηλά, ο αιματοκρίτης μόλις 24,4 και ο ιατρός σου δίνει εξιτήριο χωρίς την ενδεδειγμένη θεραπεία (αντιβίωση) «λέει» πολλά… Επιπλέον, όταν ξανά επέστρεψα στο νοσοκομείο και νοσηλεύτηκα, είχαν το θράσος να μου πουν –για να καλύψουν την ανοησία του συναδέλφου τους– ότι υπέγραψα και έφυγα μόνος μου. Κάτι που είναι 100% ΨΕΥΔΕΣ !!! (ως απόδειξη, μπορεί οποιοσδήποτε να ελέγξει τα βιβλία εισόδου-εξόδου των ασθενών όπου δεν υπάρχει η υπογραφή μου και εάν υπάρχει… μπορεί να γίνει αντιπαραβολή των υπογραφών για του λόγου το αληθές)

Υπάρχει όμως και ο αντίλογος που θα μπορούσε να λέει:  « Εσύ ήξερες ότι η συγκεκριμένη πρακτική ήταν λανθασμένη. Γιατί έφυγες; »  Έφυγα, διότι είμαι «διάολος μεταμορφωμένος» και διότι θέλω πριν έχω άποψη για οποιοδήποτε θέμα… να έχω βιώσει και εξετάσει όλα τα ενδεχόμενα!

β.) Όταν οι ιατροί σου χορηγούν φαρμακευτική αγωγή η οποία στις οδηγίες χρήσεως του φαρμάκου αντενδείκνυται ρητά και κατηγορηματικά, από την κατασκευάστρια εταιρεία, τότε, η ιατρική ευθύνη υπερβαίνει κατά πολύ την αμέλεια ή μία λάθος διάγνωση!


 

Τελευταίο συμβάν...

17 Ιουνίου 2018

Εκδηλώνεται νέος κολικός με έντονους πόνους!

18 Ιουνίου 2018

Στις 02:15 π.μ. αναγκάζομαι να οδηγήσω και να πάω από την Ερεσό στο πλησιέστερο κέντρο υγείας (Άντισσα, Λέσβος).

Η εκπαιδευόμενη ιατρός εφημερίας αδυνατεί να μου πάρει αίμα προς εξέταση και να μου χορηγήσει ορό. Ομοίως και ο νεαρός εκπαιδευόμενος ιατρός που έσπευσε να την βοηθήσει (25 λεπτά αργότερα)…

Ένδεκα (11) προσπάθειες έκαναν –αναγκάζοντάς με να πιέζομαι υπερβολικά από τον πόνο– διότι δεν έβρισκαν φλέβα και αφήνοντας μου και 11 σημάδια στα χέρια!

Τελικά, τα «κατάφεραν»… (να μου πάρουν αίμα)

Τον ορό όμως δεν «κατάφεραν» να τον χορηγήσουν. Ήμουν πολύ αφυδατωμένος!

Επικοινώνησαν με τον υπεύθυνο ιατρό του κέντρου υγείας για να προσέλθει να με εξετάσει… Δεν προσήλθε ποτέ!

Στις 04:20 π.μ. βγήκαν τα αποτελέσματά των αιματολογικών εξετάσεων.

Υπέγραψα και έφυγα αφού πρώτα τους ζήτησα να μου κάνουν μία παυσίπονη ένεση (Tramal). Η ένεση μου έφερε αρχικά έντονο πόνο και ένοιωσα πολύ μεγάλη δυσφορία. Όμως 20 λεπτά αργότερα άρχισε να ενεργεί και με ανακούφισε!

Φεύγοντας από το κέντρο υγείας… ήπια αναγκαστικά νερό.

Την επόμενη ημέρα όποιος με συνάντησε και έβλεπε τα χέρια μου, με ρωτούσε εάν έκανα χρήση ναρκωτικών ουσιών (11 μικρές πληγές με τα ανάλογα αιματώματα)

Ακολούθησε μία άκρως συντηρητική διατροφικά εβδομάδα και στο τέλος της, ξεκίνησα την διαδικασία για τον επόμενο καθαρισμό…

2 Ιουλίου 2018:  (14ος καθαρισμός, 11ος επιθετικός)

Απέβαλα μόνον 13 μικρούς χολολίθους και πολύ λάσπη. Όλοι οι χολόλιθοι ήταν μικρότεροι των 0,8 εκατοστών (< 0,8 cm).

Παρατηρώ ότι το μέγεθός των χολολίθων φθίνει και σε συνδυασμό με την παρατήρησή της ιατρού, ακτινοδιαγνώστη κυρίας Μαρίας Πανσεληνά στις 19 Οκτωβρίου 2017 όλα δείχνουν ότι βρίσκομαι και βαδίζω στον σωστό δρόμο…

Ο καθαρισμός ήταν απόλυτα επιτυχημένος!

Συνεχίζω να εργάζομαι ακατάπαυστα και είναι στιγμές που αισθάνομαι πάρα πολύ κουρασμένος…

Σίγουρα το έχω «παρακάνει» –διότι βαράω γροθιά στο μαχαίρι– αλλά ό,τι συνέβη… είχε ως αποτέλεσμα να προστεθούν πάρα πολλά κομμάτια στο παζλ για την αποκατάσταση της υγείας μου, στην εξέλιξη και στην ολοκλήρωση της μεθόδου

1 Αυγούστου 2018:  (15ος καθαρισμός, δωδέκατος επιθετικός)

Πειραματίζομαι εκ νέου κατά την διαδικασία καθαρισμού της χοληδόχου με αποτέλεσμα ο καθαρισμός να αποβεί «άκαρπος».

Δεν απέβαλα χολολίθους, ούτε λάσπη.